Korea: How a Nation Becomes Orthodox

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Korea: How a Nation Becomes Orthodox

The Holy Synod of the Russian Orthodox Church gathered yesterday under the chairmanship of His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia at Moscow’s Danilov Monastery. Among the Synod’s work was the appointment of hierarchs for several vacant dioceses, according to the report published on the official site of the Russian Orthodox Church.

The hierarchs resolved to appoint His Eminence Archbishop Theophan of Kyzyl and Tuva as the ruling hierarch of the newly-established Korean Diocese of the Patriarchal Exarchate of Southeast Asia. He is the first bishop of the Orthodox Church worldwide of Korean ancestry.

The Exarchate was established on December 28, with four dioceses created within it on February 27: the Dioceses of Singapore, Korea, Thailand, and the Philippines-Vietnam.

Abp. Theophan is still overseeing the Kyzyl Diocese as its temporary administrator.

***

Alexei Ilarionovich Kim was born on January 19, 1976 on Sakhalin Island in the Sea of Okhotsk. He was baptized in May 1995 and began singing in church choirs.

On August 14, 1997 he was tonsured into monasticism as Theophan, in honor of St. Theophan the Confessor, the Bishop of Nicea. He was ordained as a hierodeacon three days later and as a hieromonk another two days later, serving in the Resurrection Cathedral in Yuzhno-Sakhalink. In 1998, he entered the Smolensk Seminary and was assigned as a priest of the Diocese of Abakan and Kyzyl in central Siberia.

He graduated from the seminary in 2000 and was assigned to serve a Russian-speaking community in the Republic of Korea. He was named as an honorary citizen of Seoul in May 2006. He was elevated to the rank of igumen in June 2006.

In 2010 and 2011 he continued his studies at the Moscow Theological Academy.

On October 6, 2011, he was elected by the Russian Holy Synod to rule the newly-established Diocese of Kyzyl and Tuva and was consecrated on October 30. He was consecrated by His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia and seven other bishops of the Russian Church and His Eminence Metropolitan Ambrose of Korea of the Patriarchate of Constantinople.

He was elevated to the rank of archbishop on December 4, 2017.

Source:

https://journeytoorthodoxy.com

How a Nation Becomes Orthodox

JOURNEY TO ORTHODOXY

광고

Συζήτηση με Κορεάτισσα που έγινε Ορθόδοξη Χριστιανή

http://protestantsmetorthodoxy.wordpress.com

PROTESTANTS MET ORTHODOXY

Συζήτηση με Κορεάτισσα που έγινε Ορθόδοξη Χριστιανή

Η συζήτηση αυτή έγινε με συνεργάτη του «Οδοιπορικού Ιεραποστολής» στην Ορθόδοξη Ιερά Μονή τής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Καπυόνγκ, 60 χιλμ. βόρεια της Σεούλ της Κορέας.

* * *

-Συνεργάτης: Κυρία Ελισάβετ. Άκουσα ότι, πριν βαπτιστείτε Ορθόδοξη, ήσαστε Προτεστάντισσα. Πώς αποφασίσατε να γίνετε Ορθόδοξη;

Ελισάβετ.: Και εγώ και ο σύζυγος μου είχαμε γίνει Προτεστάντες πριν πολλά χρόνια και συμμετείχαμε ενεργά στις δραστηριότητες τής Προτεσταντικής Εκκλησίας. Εγώ μάλιστα, επειδή έχω τελειώσει και Προτεσταντικό Θεολογικό Σεμινάριο, εργαζόμουν στον Κατηχητικό Τομέα, στο τμήμα Γυναικών, και έψελνα στην χορωδία. Άλλα και ο σύζυγός μου, πού είναι πτυχιούχος Πανεπιστημίου, είχε εκλεγεί μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εκκλησίας.
Καλά ήταν, αλλά νοιώθαμε ότι κάτι μας έλειπε. Όταν πριν ένα χρόνο, με την ευκαιρία κάποιου γεγονότος βρεθήκαμε στον Ορθόδοξο ναό του Αγιου Νικολάου της Σεούλ, νοιώσαμε με τον σύζυγό μου ότι βρήκαμε αυτό ακριβώς πού μας έλειπε, αυτό πού αναζητούσε ή ψυχή μας: την Ορθόδοξη θεία Λατρεία! Από την ήμερα εκείνη δεν ξαναπήγαμε ούτε μία φορά στην παλιά Προτεσταντική Εκκλησία μας. Κάθε Κυριακή, χωρίς να λείψουμε ποτέ, πηγαίναμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Συν.: Καλά, καταλαβαίνατε τι γινόταν στην θεία Λειτουργία;

Ελ.: Βέβαια, στην αρχή αυτά πού βλέπαμε και ακούγαμε ήταν για μας ασυνήθιστα. Άλλα με τον καιρό, με την βοήθεια και των σχετικών βιβλίων, πού ερμηνεύουν την θ. Λειτουργία, και με την Κατήχηση πού παρακολουθούσαμε, όλο και περισσότερο καταλαβαίναμε τα τελούμενα και, κυριολεκτικά, μας γοήτευε η θ. Λειτουργία.

Συν.: Ποια σημεία της θ. Λειτουργίας ή τι από αυτά που βλέπατε και ακούγατε σας συγκίνησαν πιο πολύ;

Ελ.: Η κατανυκτική ατμόσφαιρα της λατρείας και η ιερότητα του χώρου ήταν κάτι που δεν το είχαμε ζήσει στην Προτεσταντική Εκκλησία. Επίσης, η μεγάλη ευλάβεια των λειτουργών. Συγκινούμεθα όταν τους βλέπαμε να προσκυνούν την Αγία Τράπεζα, πώς κρατούσαν το Ιερό Ευαγγέλιο, το Άγιο Δισκάριο και το Άγιο Ποτήριο, όταν βλέπαμε τους εκκλησιαζόμενους να υποκλίνονται και να κάνουν τον σταυρό τους ευλαβικά, σαν να είχαν μπροστά τους τον ίδιο τον Χριστό.
Ακόμα, μεγάλη εντύπωση μας έκανε το ότι κάθε φορά πού ο λειτουργός έβγαινε στην Ωραία Πύλη και ευλογούσε, όλο το εκκλησίασμα [= οι συγκεντρωμένοι χριστιανοι] δεχόταν την ευλογία του με υπόκλιση, αλλά και ο λειτουργός, όποιος και αν ήταν, Επίσκοπος ή ιερέας, υποκλινόταν ταπεινά στο εκκλησίασμα, ευχαριστώντας έτσι τους πιστούς πού ανταπέδιδαν την ευχή.

Συν.: Σαν Προτεστάντες, που ήσαστε πριν, δεν δυσκολευθήκατε στην προσκύνηση των ιερών εικόνων;

Ελ.: Είναι αλήθεια ότι στην αρχή ένοιωσα παράξενα βλέποντας τους Ορθοδόξους, μπαίνοντας στον ναό, να προσκυνούν τις εικόνες. Όπως γνωρίζετε, οι Προτεστάντες απαγορεύουν την προσκύνηση των εικόνων, επειδή τις θεωρούν είδωλα. Όταν όμως ρωτήσαμε και μας εξήγησαν το βαθύτερο νόημα των εικόνων, αισθανόμαστε ότι ο Χριστός, ή Παναγία, οι Άγγελοι και οι άγιοι βρίσκονται ανάμεσα μας ιδιαίτερα εδώ στον ναό του Μοναστηριού, που οι τοίχοι, ακόμη και το ταβάνι, είναι όλο εικόνες άγιων, και όταν προσκυνούμε τις εικόνες των αγίων και τα ιερά λείψανλα τους, τους παρακαλούμε «πρεσβεύσατε και για μας, να ζούμε κοντά στο θέλημα του Θεού». Και έχουμε την αίσθηση ότι είναι κοντά μας ζωντανοί και μας ακούνε.

Συν.: Τώρα κάτι άλλο. Αφού ζούσατε τόσο ωραία στην Σεούλ, γιατί αφήσατε το σπίτι σας, τα παιδιά και τα εγγονάκια σας και μετακομίσατε στο Τσόνγκ-Πυόνγκ, κοντά στο Ορθόδοξο Μοναστήρι;

Ελ.: Δύο είναι οι λόγοι πού ήλθαμε εδώ κοντά. Πρώτον για να έχουμε την ευκαιρία κάθε μέρα, πρωί και απόγευμα, να συμ­μετέχουμε στις ιερές Ακολουθίες, που στο Μοναστήρι είναι εκτενέστερες, και στις θ. Λειτουργίες, που εδώ γίνονται συχνότερα. και δεύτερον, αφού, δόξα τω Θεώ, τα τρία παιδιά μας έχουν δημιουργήσει τις δικές τους οικογένειες και δεν μας έχουν πια ανάγκη, για να αφήσουμε κι εμείς τις κοσμικές μέριμνες και να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στον ιερό χώρο του Μοναστηριού. Έτσι, ο σύζυγος μου, που έχει ακόμη μεγάλη αντοχή, φροντίζει τους εξωτερικούς χώρους, καθαρίζει τα χιόνια, μεριμνά για την καθαριότητα του ναού, ενώ εγώ τον βοηθώ στις άλλες φροντίδες της καθημερινής ζωής.

Συν.: Ως Ορθόδοξοι αισθάνεστε ότι και έχει αλλάξει στην πνευματική σας ζωή;

Ελ.: Από την ήμερα της εορτής του Αγίου Ιγνατίου του θεοφόρου, που βαπτισθήκαμε, μετά από μακρά προετοιμασία, και αξι­ωνόμαστε να μετέχουμε στην θεία Κοινωνία, ζούμε την γαλήνη και την αγαλλίαση πού μας δίνει ο πανάγαθος Θεός. Είμαστε ευτυχισμένοι, έστω και αν δεν τα ξέρουμε όλα όσα πρέπει να κάνουμε ως Ορθόδοξοι. Με τις πνευματικές συζητήσεις, πού έχουμε κάθε μέρα στο Μοναστήρι, με τις νηστείες και με την προσευχή προσπαθούμε να καταλαβαίνουμε τι αρέσει στον Θεό, ώστε με την Χάρη Του να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Του.

Συν.: θα θέλατε να πείτε κάτι ακόμη από αυτά που νοιώθετε ως Ορθόδοξη;

Ελ.: Επιθυμία μου είναι, όσα χρόνια μου χαρίσει ο Θεός να ζήσω ακόμη, να αφήσω τον εαυτό μου ταπεινά στα χέρια Του, να οδηγεί Αυτός το βήματά μου και να με αξιώνει να πορεύομαι με υπακοή στον πνευματικό μου. Αισθάνομαι ότι ζώντας έτσι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο πού οδηγεί στον τελικό προο ρισμό μας και νοιώθω σιγουριά και ευτυχία. Μακάρι να με αξίωση ο Θεός να εφαρμόζω αυτό πού γράφει ο Απ. Παύλος: «ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ» [=να προσεύχεστε συνεχώς].

Από το περιοδικό: Οδοιπορικό Ιεραποστολής στην Ανατολή – Τεύχος 27, Μάιος-Ιούνιος 2009.

Πηγή:

http://o-nekros.blogspot.com/2010/09/blog-post_27.html

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Athanasius Yoo, M.D., B.D., Korea: Why I Became An Eastern Orthodox Christian

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

6rPcfNU9eGE.jpg

Athanasius Yoo, M.D., B.D., Korea:

Why I Became An Eastern Orthodox Christian

Source:

http://journeytoorthodoxy.comHERE

JOURNEY TO ORTHODOXY

My long pilgrimage to the Mother Church has been completed. As I think back over the long road of this pilgrimage, I become filled with deep emotion. For by the grace of God, I, a stray sheep, have found the lovely bosom of the Good Shepherd, the true body of Christ, – the One, Holy Catholic, and Apostolic Church. Therefore, it is my conviction that my humble retrospections should in nowise come to naught to those who are outside of the true Church of Christ.

I am a Korean and a medical doctor by profession. My father was an Elder of the Presbyterian Church in Korea and my mother a very devout deaconess of same. Consequently I was brought up in an unusually religious atmosphere.

My mother hoped that I would become a minister of the Presbyterian Church. But I had no interest in that profession because the example of the Protestant ministers at that time was much too superficial and did not impress me as being Christian at all. And so I entered medicine instead, finished medical school and began practicing in Seoul, Korea. I continued my medical practice until the unconditional surrender of the Japanese Empire. The fall of Japanese imperialism, and the subsequent independence of Korea, impressed me greatly with the frailty of life and of the world.

After a period of sincere prayer and meditation, I decided to dedicate myself to the ministry. I entered the Presbyterian Theological School in Seoul, Korea … with deep conviction and fervent faith for my newly chosen profession. Soon after, however, I was confronted with the malignant teaching of higher biblical criticism and of rationalistic modernistic doctrine. The evil shadow of Harnack and Deissmann, the poisonous sabotage of the Tubingen School, the narcotic abomination of Schleicher­macher and Rutschul dominated the School. The revival of twentieth century Arianism and Nestorianism was promoted and the so-called “social Gospel” emphasized. Moreover, the Second Coming of Christ and the doctrine of everlasting life were counted as convictions of the ignorant. Had I not entered this Theological School, I probably would have kept my peace of mind. But once I had learned the false theology of this school, I lost my peace of mind. Indeed, I found it impossible to accept these heretical Protestant teachings without going against my conscience and good faith.

As a result, I began to look for more conservative Protestant teachings in order to find consolation . . . but I could not find any. With deep unrest and despair, I began reading some Roman Catholic theological books and my interest in the teaching of the Roman Catholic Church concerning the Virginity of the Virgin Mary, the Apostolic Succession, and Transubstantiation, was greatly aroused. However, because of the lack of books, my reading in Roman Catholic doctrine was limited. In the meantime, I continued my theological studies at the Presbyterian seminary and after my graduation from there was advised to be ordained. But I refused ordination because I now felt that the ministry of the Protestant Church lacked Apostolic Succession and was therefore null and void.

After much thought and hesitation, I finally became a Roman Catholic in 1950. Up until this time I had no contact whatsoever with the Orthodox Church.

Upon studying Roman Catholic doctrine, however, I found many false teachings in it also. Those that bothered me especially were the following:

1.The withdrawal of the cup from the laity during Communion.

2.The Doctrine of the Infallibility of the Pope.

3.The Doctrine of the Immaculate Conception.

4.The Doctrine of Purgatory.

5.The Doctrine of Indulgences.

6.The universal jurisdiction of the Bishop of Rome.

7.The exclusive Latinity in the Mass and in other services.

If I refused to accept the above doctrines, I would be under anathema. And so I remained in a state of confusion. In order to resolve the problems I had about the Roman doctrine, I began studying the writings of the Church Fathers. These along with scholastic theology, I read for a long time. My conclusion from all these studies was that the Roman Catholic Church, too, had gone astray as had the Protestant. In doubt, despair, and agony, I decided to go to the United States in order to escape my doctrinal troubles. I arrived in the United States in 1955.

In the United States, I studied advanced medical science and also continued my theological studies. For the first time I was given the opportunity to read into Eastern Orthodox theology. Up until this time I had had no contact with Orthodox Christians or with any Orthodox Church. Thanks be to God, however, for He led me by His Holy Spirit to the primitive, conservative, and most pure and virgin faith of Christianity! For I discovered that in the Orthodox Church, Christianity with all its richness and essence was to be found. In the bosom of the Orthodox Church, my despaired soul found a resting place, a heavenly harbor! With great joy and hope, I decided to become an Orthodox Christian about a year ago. At first I hesitated to make a hasty decision for fear of disgracing myself by frequent changes of denominations. But gradually I became convinced of the validity of Orthodoxy.

By the Grace of God, I was convinced that I must serve Him through the priesthood of the Orthodox Church. And so I began following the way of the Cross, willing to sacrifice anything. Through the kindness of His Eminence, Archbishop Michael and His Grace, Bishop Athenagoras of Elaia, I was given permission to study Orthodox theology at the Holy Cross Orthodox Theological School in Brookline, Massachusetts, in preparation for the priesthood. My desire is to return to Korea as a medical-priest missionary after my ordination into the Orthodox Church, and join the Orthodox mission which already exists in Seoul, Korea.

Τα ίχνη του Θεού στην Κορέα – Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

20160325_183338.jpg

Τα ίχνη του Θεού στην Κορέα

Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Mιά ἀναφορά ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολή στήν Κορέα. Γράφει ὁ Ἐπίσκοπος Ζήλων Σωτήριος:

«Χαρακτηριστική ἡ περίπτωσι ἑνός φοιτητοῦ στή Seoul: ἐπιθυμοῦσε νά γίνη Xριστιανός. Μελετοῦσε Ἁγία Γραφή. Πήγαινε στίς Προτεσταντικές Ἐκκλησίες καί στή Ρωμαιοκαθολική. Δέν τόν γέμιζαν. “Κάτι λείπει…” αἰσθανόταν. Ὥσπου μέσῳ τοῦ Internet βρῆκε τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. “Αὐτό εἶναι ὁ χριστιανισμός τόν ὁποῖο ἔψαχνα”, ὁμολόγησε. Ἀνεπιφύλακτα κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε καί ζῆ τήν ἐν τῷ Φωτί τοῦ Προσώπου Του ζωή τοῦ πιστοῦ.

Ἄλλος Κορεάτης ἀριστοῦχος φοιτητής, πρώην βουδιστής, παρακολούθησε μῆνες κατήχησι μέ πολύ ἐνδιαφέρον. Κάποτε χάθηκε. Ξαναεμφανίσθηκε μετά ἕξι μῆνες. “Ποῦ ἤσουν;”, τόν ρώτησα. “Πήγαινα στίς ἄλλες Ἐκκλησίες τῆς Σεούλ νά δῶ μήπως ὑπάρχει καλύτερη ἀπό τήν Ὀρθόδοξη ἀλλά δέν βρῆκα. Τώρα εἶμαι ἀπόλυτα σίγουρος γιά τήν πληρότητα τῆς Ὀρθόδοξης”. Βαπτίσθηκε καί διακρίνεται γιά τό ζῆλο του.

Κι ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικό: ῞Ελληνας καθηγητής τῆς φιλοσοφίας, καλεσμένος νά δώση σειρά διαλέξεων σέ Πανεπιστήμια τῆς Σεούλ, σέ εἰδική συνάντησί του μέ ὅλους τούς καθηγητές φιλοσοφίας τῆς κορεατικῆς πρωτεύουσας, μίλησε μαζί τους γιά τήν κρίσι τῆς σημερινῆς νεολαίας καί τίς μορφές τίς ὁποῖες παρουσιάζει στήν Κορέα. “Τί νομίζετε ὅτι θά βοηθοῦσε τούς Κορεάτες νέους νά ξεπεράσουν τά προβλήματά τους;”, ρώτησε. Ἀπάντησε ὁ Πρύτανις ἑνός ἀπό τά τρία μεγαλύτερα Πανεπιστήμια τῆς Σεούλ, καθηγητής φιλοσοφίας ἐπίσης: “Ὁ αὐθεντικός χριστιανισμός, ὅπως τόν διεφύλαξε καί τόν βιώνει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία”. Ὁ ἴδιος ἀνήκει σέ προτεσταντική Ἐκκλησία, ἀλλά σέβεται βαθειά τήν Ὀρθοδοξία καί πρό ἐτῶν μέ κάλεσε στό Πανεπιστήμιό του καί μίλησα στούς φοιτητές»

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Τά Ἴχνη τοῦ Θεοῦ – Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

Korea: The touching conversion story of an elderly Korean woman from Buddhism to Orthodoxy

http://multilingual-christianity-orthodoxy.blogspot.com

MULTILINGUAL CHRISTIANITY – ORTHODOXY

hinh-anh-han-quoc-dep-nhat-1.jpg

Korea: The touching conversion story of

an elderly Korean woman from Buddhism to Orthodoxy

“This grandma case was very touching. She lives in Seoul, close to her other children. One of her sons and his family who live in the village Polang-Ree converted to Orthodoxy a long time ago. He had announced this to his mother, trying to motivate her to convert to Christianity as well. But as she was an elderly woman, she couldn’t understand much of what they were telling her. Until, one day, one of her son’s daughters, who worked in some private business doing very hard work all week, moved to Seoul. Every Saturday she would say:

-Granny, I’m going to Church after work for my singing rehearsal and the Vespers.

And on Sundays, very early in the morning:

-Granny, I have to go. I’m teaching the morning group of Sunday School. Then, there’s Holy Liturgy. Then, our youth congregation. We’re going to have lunch all together. Don’t worry that I’ll be back in the afternoon.

-Don’t you get too tired my child?

-No, granny. This relieves me from all tiredness and troubles of the week. It gives me strength, joy… It revives me. Because I find Christ in Church , granny, the real God. I receive Him in my soul.

And her granddaughter shone all over. She was so much different from all other girls her age grandma knew.

“So these were my sons words I could not understand”, she was thinking…

Months went by. Every Sunday her granddaughter looked just as happy on the outside as well as in her heart each time she returned from the Church. The same thoughts were on granny’s mind.

In the end she made her decision:

-You said that you teach children about Christ. Can you teach me as well , who is He who gives you so much happiness?

The granddaughter jumped for joy! She’d been praying all this time in secret for this blessed moment to come for her beloved granny. Little by little with patience and love she started catechizing her. What helped her most was her own life’s good example.

Granny started coming to Church. Sunday after Sunday , her adaptation to this new experience was remarkable:

-I want to be baptized before I die…

This was her desire.

She even attended some special classes.

-I believe and I love Christ.

And when the preparation for her Holy Baptism started, she timidly asked:

-Can I be given my granddaughter’s name, who led me to this Paradise?

“Come and see” is addressed to the souls of the Korean people who never got to know Christ, our Saviour, in such ways of life testimony. In the tension of their life struggles, material needs or goals of their lives, beaten by insecurities, by despair, the most convincing invitation to His Kingdom is a silent testimony of a genuinely Christian life”.

Sources:

http://orthodox-heart-sites.blogspot.com

http://www.truthtarget.gr

Translation:

https://www.youtube.com/channel/UCqNCEoRaEGYLYyaXLyN89Jw

VASILEIA

Κορέα: Γνωρίζοντας την Ορθοδοξία – Η μεταστροφή της Κορεάτισσας Μαρίας Κ. από το Βουδισμό & τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

5-3--1024x683

Κορέα: Γνωρίζοντας την Ορθοδοξία

Η μεταστροφή της Κορεάτισσας Μαρίας Κ. από το Βουδισμό

& τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

«Γεννήθηκα σέ μία κορεατική βουδιστική οἰκογένεια, τέταρτη στή σειρά ἀπ᾽ τά πέντε κορίτσια καί τόν ἀδελφό μου. Οἱ γονεῖς μου μέ δυσκολία μᾶς μεγάλωναν. Ἀπό μικρή αἰσθανόμουν τήν ἔλλειψι τῆς ἀγάπης τῶν γονέων μου καί αὐτό μοῦ προξενοῦσε κατάθλιψι. Συχνά μοῦ ἐρχόταν ἡ σκέψι νά πεθάνω, ἀφοῦ ἔβλεπα ὅτι δέν εἶχε κανένα νόημα ἡ ζωή μου. Ἔτσι πέρασα τά παιδικά καί νεανικά μου χρόνια, ὥσπου παντρεύτηκα καί ἀπόκτησα ἕνα γιό. Ἀλλά καί πάλι δέν βρῆκα τή χαρά. Ἀναζητοῦσα νά βρῶ κάτι πού θά γέμιζε τό κενό πού ἔνοιωθα στήν ψυχή μου.

Ἕνα βράδυ ἔφερε ὁ ἄνδρας μου στό σπίτι ἕνα φίλο του. Αὐτός ἀνῆκε σέ κάποια αἵρεσι, ἀπό αὐτές πού ὑπάρχουν ἑκατοντάδες στήν Κορέα. Πρίν φύγη, μοῦ ἔδωσε μία κασέτα. Αὐτή ἡ κασέτα περιεῖχε τή διδασκαλία τῆς αἱρέσεώς του καί ἑλκυστικά τραγούδια. Ἄρχισα νά τήν ἀκούω συνέχεια, ὅσο βρισκόμουν μέσα στό σπίτι. Ἀκούγοντάς την, ἔβλεπα τόν κόσμο ἀλλιώτικο, ὄμορφο καί ὅλα τά πλάσματα θαυμάσια! Ἀλλά ἐνῶ ἔφθασα σέ 계속 “Κορέα: Γνωρίζοντας την Ορθοδοξία – Η μεταστροφή της Κορεάτισσας Μαρίας Κ. από το Βουδισμό & τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία” 읽기

Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

korea fdfewe

unnamed

Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea

Source:

http://www.orthodoxkorea.org

http://www.orthodoxkorea.org/st-nectarios-and-grandma-tatiana-in-korea/

ORTHODOX KOREA

‘Grandma Tatiana,’ as we used to call her, was one of the first women who received Holy Baptism in Korea. She was the daughter of Fr. Alexi Kim, who was captured by the North Koreans and disappeared on the 9th of July, 1950. With her death, the last representative of the ‘first generation’ of Orthodox Koreans ended its existence on earth.

During the final 10 years of her live, she lived in the Metropolis Center for the Elderly, which is affiliated with the parish of St. Boris in Chuncheon.

When the biography of St. Nectarios was published, in 2010, by the press of the Holy Metropolis of Korea, “Korean Orthodox Editions,” Grandma Tatiana Kim liked the book so much that she immediately started translating it into Japanese, without telling anyone about her project. The unforgettable Tatiana knew Japanese well because she lived during the Japanese occupation of Korea, studied Japanese in school, and even lived and 계속 “Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea” 읽기