Korea: The touching conversion story of an elderly Korean woman from Buddhism to Orthodoxy




Korea: The touching conversion story of

an elderly Korean woman from Buddhism to Orthodoxy

“This grandma case was very touching. She lives in Seoul, close to her other children. One of her sons and his family who live in the village Polang-Ree converted to Orthodoxy a long time ago. He had announced this to his mother, trying to motivate her to convert to Christianity as well. But as she was an elderly woman, she couldn’t understand much of what they were telling her. Until, one day, one of her son’s daughters, who worked in some private business doing very hard work all week, moved to Seoul. Every Saturday she would say:

-Granny, I’m going to Church after work for my singing rehearsal and the Vespers.

And on Sundays, very early in the morning:

-Granny, I have to go. I’m teaching the morning group of Sunday School. Then, there’s Holy Liturgy. Then, our youth congregation. We’re going to have lunch all together. Don’t worry that I’ll be back in the afternoon.

-Don’t you get too tired my child?

-No, granny. This relieves me from all tiredness and troubles of the week. It gives me strength, joy… It revives me. Because I find Christ in Church , granny, the real God. I receive Him in my soul.

And her granddaughter shone all over. She was so much different from all other girls her age grandma knew.

“So these were my sons words I could not understand”, she was thinking…

Months went by. Every Sunday her granddaughter looked just as happy on the outside as well as in her heart each time she returned from the Church. The same thoughts were on granny’s mind.

In the end she made her decision:

-You said that you teach children about Christ. Can you teach me as well , who is He who gives you so much happiness?

The granddaughter jumped for joy! She’d been praying all this time in secret for this blessed moment to come for her beloved granny. Little by little with patience and love she started catechizing her. What helped her most was her own life’s good example.

Granny started coming to Church. Sunday after Sunday , her adaptation to this new experience was remarkable:

-I want to be baptized before I die…

This was her desire.

She even attended some special classes.

-I believe and I love Christ.

And when the preparation for her Holy Baptism started, she timidly asked:

-Can I be given my granddaughter’s name, who led me to this Paradise?

“Come and see” is addressed to the souls of the Korean people who never got to know Christ, our Saviour, in such ways of life testimony. In the tension of their life struggles, material needs or goals of their lives, beaten by insecurities, by despair, the most convincing invitation to His Kingdom is a silent testimony of a genuinely Christian life”.








Κορέα: Γνωρίζοντας την Ορθοδοξία – Η μεταστροφή της Κορεάτισσας Μαρίας Κ. από το Βουδισμό & τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία




Κορέα: Γνωρίζοντας την Ορθοδοξία

Η μεταστροφή της Κορεάτισσας Μαρίας Κ. από το Βουδισμό

& τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία




«Γεννήθηκα σέ μία κορεατική βουδιστική οἰκογένεια, τέταρτη στή σειρά ἀπ᾽ τά πέντε κορίτσια καί τόν ἀδελφό μου. Οἱ γονεῖς μου μέ δυσκολία μᾶς μεγάλωναν. Ἀπό μικρή αἰσθανόμουν τήν ἔλλειψι τῆς ἀγάπης τῶν γονέων μου καί αὐτό μοῦ προξενοῦσε κατάθλιψι. Συχνά μοῦ ἐρχόταν ἡ σκέψι νά πεθάνω, ἀφοῦ ἔβλεπα ὅτι δέν εἶχε κανένα νόημα ἡ ζωή μου. Ἔτσι πέρασα τά παιδικά καί νεανικά μου χρόνια, ὥσπου παντρεύτηκα καί ἀπόκτησα ἕνα γιό. Ἀλλά καί πάλι δέν βρῆκα τή χαρά. Ἀναζητοῦσα νά βρῶ κάτι πού θά γέμιζε τό κενό πού ἔνοιωθα στήν ψυχή μου.

Ἕνα βράδυ ἔφερε ὁ ἄνδρας μου στό σπίτι ἕνα φίλο του. Αὐτός ἀνῆκε σέ κάποια αἵρεσι, ἀπό αὐτές πού ὑπάρχουν ἑκατοντάδες στήν Κορέα. Πρίν φύγη, μοῦ ἔδωσε μία κασέτα. Αὐτή ἡ κασέτα περιεῖχε τή διδασκαλία τῆς αἱρέσεώς του καί ἑλκυστικά τραγούδια. Ἄρχισα νά τήν ἀκούω συνέχεια, ὅσο βρισκόμουν μέσα στό σπίτι. Ἀκούγοντάς την, ἔβλεπα τόν κόσμο ἀλλιώτικο, ὄμορφο καί ὅλα τά πλάσματα θαυμάσια! Ἀλλά ἐνῶ ἔφθασα σέ 계속 “Κορέα: Γνωρίζοντας την Ορθοδοξία – Η μεταστροφή της Κορεάτισσας Μαρίας Κ. από το Βουδισμό & τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία” 읽기

Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea



korea fdfewe


Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea





‘Grandma Tatiana,’ as we used to call her, was one of the first women who received Holy Baptism in Korea. She was the daughter of Fr. Alexi Kim, who was captured by the North Koreans and disappeared on the 9th of July, 1950. With her death, the last representative of the ‘first generation’ of Orthodox Koreans ended its existence on earth.

During the final 10 years of her live, she lived in the Metropolis Center for the Elderly, which is affiliated with the parish of St. Boris in Chuncheon.

When the biography of St. Nectarios was published, in 2010, by the press of the Holy Metropolis of Korea, “Korean Orthodox Editions,” Grandma Tatiana Kim liked the book so much that she immediately started translating it into Japanese, without telling anyone about her project. The unforgettable Tatiana knew Japanese well because she lived during the Japanese occupation of Korea, studied Japanese in school, and even lived and 계속 “Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea” 읽기

Ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας & η Κορεάτισσα γιαγιά Τατιάνα


동방 정교회 Orthodox Church in Korea


Αγιος Νεκτάριος 8 14

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τῆς Αἴγινας & ἡ Κορεάτισσα γιαγιά Τατιάνα




Ἡ γιαγιὰ Τατιάνα, ὅπως τὴν ἀποκαλούσαμε, ἦταν ἀπὸ τὶς πρῶτες γυναῖκες ποὺ ἔλαβαν τὸ ἅγιο Βάπτισμα στὴν Κορέα. Ἦταν κόρη τοῦ συλληφθέντος καὶ ἐξαφανισθέντος ἀπὸ τοὺς Βορειοκορεάτες πατρὸς Ἀλεξέι Κίμ στὶς 9 Ἰουλίου τοῦ 1950. Μὲ τὴν κοίμησή της τελείωσε τὴν ἐπὶ γῆς παρουσία της ἡ πρώτη γεννιὰ τῶν Ὀρθοδόξων Κορεατῶν.

Τὰ τελευταῖα δέκα χρόνια ζοῦσε στὸ κέντρο ὑπερηλίκων τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Βόριδος στὴν πόλη Τσουντσόν.

Ὅταν τὸ 2010 ἐκδόθηκε ἀπὸ τὶς «Κορεατικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκδόσεις» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορέας ἡ βιογραφία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τόσο πολὺ ἄρεσε τὸ βιβλίο στὴν γιαγιὰ Τατιάνα, ὥστε ἄρχισε ἀμέσως, χωρὶς νὰ τὸ πεῖ σὲ κανέναν, νὰ τὸ μεταφράζει στὰ ἰαπωνικά. Ἡ ἀείμνηστη γνώριζε πολὺ καλὰ ἰαπωνικὰ γιατὶ κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἰαπωνικῆς κατοχῆς στὴν Κορέα εἶχε σπουδάσει ἰαπωνικά, ἔμεινε καὶ ἐργάστηκε στὴν 계속 “Ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας & η Κορεάτισσα γιαγιά Τατιάνα” 읽기

The Greatest Gift in the World – Orthodox Korean Ksenia Kim Talks About Her Path To The Church






Today we are publishing an English translation of Fr. George Maximov’s interview with Ksenia Kim, an Orthodox Korean missionary. She talks about her difficult personal choice of faith, the history of Orthodoxy among the Korean people as well as the life of Korean Orthodox community in Moscow and their hopes and expectations.



The Greatest Gift in the World

Orthodox Korean Ksenia Kim Talks About Her Path To The Church



Fr. George Maksimov: Hello. You are watching My Path To God, a program about people who during their journey to Orthodoxy had to give up many things and re-consider their ways. We will talk to our guests about things that motivate them and give them strength.

Today our guest is Ksenia Kim, a descendant of Korean people who settled in the Russian Empire more than 150 years ago and seamlessly integrated into the family of peoples of our country. Even before the revolution of 1917, hieromartyr John (Vostorgov) wrote that every year many Japanese, Chinese and Korean people settle in the Russian Empire. He noted that Koreans are the most open to converting to Orthodoxy. Surprisingly, the initiative to convert often came from the Koreans themselves rather than from the Russian authorities or Orthodox clergy. This was the wish of their souls, although, of course, not all the newcomers had it. The revolution of 1917 was followed by a challenging period and the Russian Koreans, just like other peoples of our country, lived through the period of atheism that was forcefully imposed upon our society. Tell me what was the situation in your family and how did you start moving toward Orthodox faith.

Ksenia Kim: I was born in a regular Korean family. Koreans have a difficult spiritual legacy—It is a mixture of Buddhism and shamanism. I remember that my grandmother followed certain rituals. For example, she used to prepare special food and go outside to feed the fallen spirits to please them or ask for help. So if I followed in the footsteps of 계속 “The Greatest Gift in the World – Orthodox Korean Ksenia Kim Talks About Her Path To The Church” 읽기

Κορέα: Η συγκινητική μεταστροφή μιας ηλικιωμένης Κορεάτισσας από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία




Κορέα: Η συγκινητική μετσστροφή μιας

ηλικιωμένης Κορεάτισσας από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία

«Ἦταν καί ἡ περίπτωσι τῆς γιαγιᾶς συγκινητική. Ζῆ στή Seoul αὐτή, κοντά σ᾽ ἄλλα παιδιά της. Ἕνας της γιός, πού κατοικεῖ στό χωριό Παλάγκ-Ρί, ἔχει ἀπό χρόνια γίνει Ὀρθόδοξος, μέ τήν οἰκογένειά του. Τό εἶχε πεῖ στή μητέρα του, προσπαθώντας νά τήν παρακινήση νά γίνη καί αὐτή Χριστιανή. Ἀλλά ἐκείνη, μεγάλη γυναῖκα, δέν πολυκαταλάβαινε ὅσα ἄκουγε. Ὥσπου, ἐγκαταστάθηκε στή Σεούλ μιά ἀπό τίς κόρες τοῦ γιοῦ της, ὑπάλληλος σέ ἰδιωτική ἐπιχείρησι, μέ πολύ κουραστική ἐργασία ὅλη τήν ἑβδομάδα. Καί κάθε Σάβατο:

—Γιαγιά, μετά τό Γραφεῖο θά πάω στήν Ἐκκλησία γιά πρόβα χορωδίας καί Ἑσπερινό.

Καί τήν Κυριακή, πρωΐ-πρωΐ:

—Γιαγιά, φεύγω. Ἔχω νά διδάξω στό πρωϊνό τμῆμα τοῦ Κατηχητικοῦ. Μετά Θεία Λειτουργία. Μετά συγκέντρωσι νέων. Θά φᾶμε ὅλοι μαζί. Μήν ἀνησυχήσης, πού θά γυρίσω τό ἀπογευματάκι.

—Κόρη μου, δέν κουράζεσαι;

—Ὄχι γιαγιά. Ξεκουράζομαι ἀπό τόν κόπο καί τά προβλήματα τῆς ἑβδομάδος. Παίρνω δύναμι, χαρά, ζωογονοῦμαι. Γιατί στήν Ἐκκλησία, γιαγιά, βρίσκω τό Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Τόν παίρνω μέσα στήν ψυχή μου.

Κι ἔλαμπε ὁλόκληρη ἡ ἐγγονή. Ἤταν τόσο διαφορετική ἀπό ὅσες νέες τῆς ἡλικίας της γνώριζε ἡ γιαγιά.

“Αὐτά, λοιπόν, ἦταν πού μοῦ ἔλεγε ὁ γιός μου μέ λόγια κι ἐγώ δέν καταλάβαινα;”, σκεπτόταν.

Περνοῦσαν οἱ μῆνες. Ἡ ἴδια χαρά στήν ὄψι καί τήν καρδιά τῆς ἐγγονῆς κάθε Κυριακή πού γύριζε ἀπό τήν Ἐκκλησία. Οἱ ἴδιες σκέψεις στό μυαλό τῆς γιαγιᾶς.

Τελικά τό ἀποφάσισε.

—Διδάσκεις, εἶπες, στά παιδιά Χριστό. Μπορεῖς νά μέ διδάξης κι ἐμένα τί εἶναι αὐτός, πού σοῦ δίνει τόση εὐτυχία;

Πέταξε ἀπ᾽ τή χαρά της ἡ ἐγγονή. Τόσο καιρό μυστικά προσευχόταν νά ἔλθη ἡ εὐλογημένη αὐτή στιγμή γιά τήν καλή της γιαγιούλα. Σιγά-σιγά, μέ ὑπομονή καί ἀγάπη ἄρχισε νά τήν “κατηχῆ”. Πρῶτος βοηθός της τό παράδειγμα τῆς δικῆς της ζωῆς. Κι ἄρχισε νά ἔρχεται στό Ναό ἡ γιαγιά. Κυριακή μέ Κυριακή φανερή ἡ προσαρμογή της στά νέα βιώματα.

—Νά βαπτισθῶ, πρίν πεθάνω, ὁ πόθος της.

Παρακολούθησε καί μερικά εἰδικά μαθήματα.

—Πιστεύω καί ἀγαπῶ τό Χριστό.

Κι ὅταν ἄρχισε ἡ προετοιμασία γιά τό Ἅγιο Βάπτισμα, συνεσταλμένη ρώτησε:

—Θά μποροῦσα νά πάρω τό ὄνομα τῆς ἐγγονῆς μου, πού μέ ὁδήγησε σ᾽ αὐτό τόν παράδεισο;

Μέ κάποιους τέτοιους τρόπους —ζωῆς και μαρτυρίας— ἀπευθύνεται συνήθως τό “ἔρχου καί ἴδε” στίς ψυχές τῶν Κορεατῶν, πού ἀκόμη δέν γνώρισαν τό Σωτῆρα Χριστό. Μέσα στήν ἔντασι τῆς βιοπάλης τους, τῶν ὑλικῶν ἀναγκῶν ἤ στόχων τῆς ζωῆς τους, βασανισμένοι ἀπό τό ἄγχος, τίς ἀνασφάλειες ἤ καί τήν ἀπόγνωσι, ἡ σιωπηλή μαρτυρία μιᾶς γνήσιας χριστιανικῆς ζωῆς εἶναι ἡ πιό πειστική πρόσκλησι πρός τήν Βασιλεία Του».


Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ὁ Ἢχος τῶν Θεϊκών Βημάτων

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011



Κορέα: Από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία – Μια συγκινητική μεταστροφή στη Χώρα της Πρωϊνής Γαλήνης






π. Ἰωάννης Κωστώφ, Ὁ Ἧχος τῶν Θεϊκῶν Βημάτων:

Θά ἀρχίσουμε μέ «τή συγκινητική ἱστορία μιᾶς ψυχῆς, πού δείχνει πῶς μέ διαφόρους τρόπους τό Ἅγιο Πνεῦμα προσκαλεῖ ἀπ᾽ τό σκοτάδι στό φῶς κάθε ψυχή. Τή διήγησι παίρνω ἀπό ἕνα “ἐνημερωτικό σημείωμα”, τό ὁποῖο ἔστειλε στούς φίλους τῆς ἱεραποστολῆς τῆς Κορέας, ἡ ἐκεῖ ὑπηρετοῦσα τότε διακόνισσα Μαρία:

“Συνέβη στό Πουσάν, τήν πόλι-λιμάνι, πού τή νύκτα εἶναι κατάσπαρτη ἀπό φωτεινούς σταυρούς, ὅλους προτεσταντικῶν σεκτῶν κι αἱρέσεων, πού κατακλύζουν τήν πόλι. Ἕνας μόνο σταυρός μαρμάρινος ἀνήκει στήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Ἐκεῖ πηγαίνει μιά Ὀρθόδοξη Κορεάτισσα. Ὁ ἄνδρας της, ἄθρησκος. Τό κοριτσάκι τους, ὅμως, βαπτίσθηκε, βρέφος ἀκόμα. Ἡ γιαγιά, πεθερά τῆς ὀρθόδοξης, εἶναι βουδίστρια. Σέβεται, ὅμως, πολύ τή νύφη της. Ἔκανε ὅλα τά βουδιστικά της καθήκοντα, ἀλλά μέσα της εἶχε προβληματισθῆ, ὅσο, μάλιστα, τά χρόνια περνοῦσαν καί τό τέλος πλησίαζε. Μεγάλες οἱ ἀπορίες. Τί θά γίνω μετά τό θάνατο; Ποιός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Χριστός ἤ ὁ Βούδας; Γιατί εἶμαι ἀνήσυχη, ἐνῶ ἡ νύφη μου εἶναι τόσο ἤρεμη καί βέβαιη; Γιατί τά μάτια της εἶναι πάντα τόσο γαλήνια; Νύκτες δέν ἔκλεινε μάτι ἡ γριούλα. Μά καί ἡ νύφη δέν ἦταν ἀδιάφορη. Χωρίς νά μιλᾶ, χωρίς νά προβάλλη τίς θέσεις της —πῶς θά μποροῦσε, ἄλλωστε, νά ὑποδείξη κάτι σέ μιά μεγαλύτερή της καί, μάλιστα, πεθερά της—, ἡ χριστιανή Κορεάτισσα προσευχόταν. Αὐτές, ὅμως, τίς ἀναστολές καί τίς εὐγένειες δέν τίς εἶχε ἡ ἐγγονή. Δέν ἤξερε ἀκόμα πῶς συμπεριφέρονται στά σεβάσμια πρόσωπα σύμφωνα μέ τό κορεατικό πρωτόκολλο. Κι ἔλεγε στή γιαγιά της, πού στά κορεατικά σημαίνει Χαρμονή:

—Ἔλα στήν Ἐκκλησία μας, Χαρμονή· ἐκεῖ ὅλοι εἶναι χαρούμενοι. Ἡ Μαρία καί ἡ Ὀμά της (μητέρα της) πολύ μᾶς ἀγαποῦν.

Ἡ Ὀμά τῆς Μαρίας εἶναι ἡ Παταπία, ἡ πρεσβυτέρα πού πάντα δέχεται μέ πολλή χαρά ὅλους ἀνεξαιρέτως.

Μά ἡ Χαρμονή ἀπαντοῦσε:

—Ποῦ νά πάω ἐγώ, μιά γερόντισσα… καί βουδίστρια, μάλιστα,… θά μέ θέλουν;

Κάποιο, ὅμως, ἀπόγευμα πού ἡ ἐγγονούλα ἦταν στό σπίτι τῆς παπαδοπούλας, χρειάσθηκε ἡ νύφη νά πάη κάπου ἀλλοῦ καί παρακάλεσε τήν πεθερά της:

—Μητέρα, μπορεῖτε νά φέρετε τή μικρή στό σπίτι, ὅταν σουρουπώση;

Ἔτσι ξεκίνησε ἡ γιαγιά. Πῆγε στό συγκρότημα τοῦ ναοῦ, ὅπου τό πρεσβυτέριο. Ὁ ναός εἶναι τριώροφος. Ἀρκετά σκαλάκια ὥς αὐτόν. Ψηλά, σάν στέμμα, τό βυζαντινό καμπαναριό μέ τό μαρμάρινο σταυρό! Κόλλησαν τά μάτια της πάνω του. Κάτι ἀλλιώτικο ἔχει αὐτός ἀπ᾽ τούς ἄλλους σταυρούς, τούς φωτεινούς. Σάν νά ἔχη ψυχή, τήν καλεῖ νά ἔλθη κοντά του. Κι ὅσο ἀνέβαινε τά σκαλάκια, δυνάμωνε καί μιά μελωδία γλυκειά ἀπ᾽ τόν Ἑσπερινό πού ἐτελεῖτο στό παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στό δεύτερο ὄροφο. Φῶς Ἱλαρόν Ἁγίας Δόξης Ἀθανάτου Πατρός… Στή γλῶσσα της… Αὐτό ἦταν. Δέν ἦταν βίαιο. Ἦταν ἤρεμο, γαλήνιο, μά ἐπίμονο. Κάτι ράγισε μέσα της καί ἡ μελωδία τήν πλημμύρισε.

Κατηχήθηκε ἀπ᾽ τή θεολόγο πρεσβυτέρα. Ἠρέμησε ἡ ψυχή της. Ἔφυγαν οἱ ἀνησυχίες της. Ἔγινε διδακτή Θεοῦ. Ζήτησε νά γίνη κι αὐτή σάν τήν ἐγγονή της, ὀρθόδοξη. Ὁρίσθηκε ἡ ἡμέρα τῆς βαπτίσεως. Ἔγινε στά μέτρα της καί ὁ βαπτιστικός χιτώνας. Καί τήν παραμονή, σούρουπο πάλι, ἡ γιαγιά ἀνηφορίζει τά σκαλάκια μ᾽ ἕνα δεματάκι στά χέρια. Τό φέρνει στόν π. Δανιήλ:

—Πάτερ, κάψτε τα ὅλα αὐτά. Εἶναι τά βουδιστικά μου. Σατανικά; Οὔτε πού ξέρω. Ὅλη τή ζωή μου τά πίστευα, ὅμως, τώρα εἶναι ἄχρηστα. Τώρα γιά μένα ὑπάρχει τό Ἕνα, ὁ Χριστός. Αὐτός εἶναι πιά ἡ ζωή μου.

Τήν ἄλλη ἡμέρα ἄνοιξαν οἱ οὐρανοί. Ἡ βάπτισι ἔγινε μέσα σέ ἀτμόσφαιρα ἱερῆς χαρᾶς. Ἄλλο ἕνα πρόβατο στό ποίμνιο τοῦ Πουσάν. Δίπλα στή Χαρμονή λάμπει ἡ μικρή ἐγγονή της, ἡ γέφυρα τήν ὁποία πέρασε ἡ γιαγιά, γιά νά διαβῆ στή “Χαρμονή τοῦ Χριστοῦ”.

Καί τελειώνει τό “ἐνημερωτικό σημείωμα” τῆς ἀδελφῆς διακόνισσας: “Πῶς κηρύσσεται σήμερα τό Εὐαγγέλιο στίς χῶρες τῆς ἱεραποστολῆς; Μά τό ἴδιο Ἅγιο Πνεῦμα, μέ χίλιους δύο τρόπους, ὁδηγεῖ τίς ψυχές στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπως ἔγινε μέ τή γιαγιά στό Πουσάν τῆς χώρας τῆς Πρωϊνῆς Γαλήνης, τῆς Κορέας».


Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ὁ Ἢχος τῶν Θεϊκῶν Βημάτων

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011