죽은 자 중에서 제일 먼저 일어나셨다 Easter Message 부활절 메시지 – 부활절 2012

https://koreaofmyheart.wordpress.com

KOREA OF MY HEART

Top-Jeju-Island-Seongsan Ilchulbong.jpg

desente-aux-enfers.jpg

홈 페이지

한국정교회 대교구 Orthodox Metropolis of Korea

“죽은 자 중에서 제일 먼저 일어나셨다.” (제3조 부활 찬양가)

주 안에서 사랑하는 형제자매 여러분, 만약 그리스도의 부활이 그리스도 자신만을 위한 것이었다면 부활은 우리들에게 다만 하찮은 의미였을 것입니다. 하지만 그리스도께서는 자신만 부활하셨던 것이 아닙니다. 그리스도는 모든 사람들과 함께 부활하셨습니다. 우리 이전에 요한 흐리소스톰 성인은 이 점을 큰 소리로 외쳤습니다 : “그리스도께서 부활하셨네! 더 이상 무덤에는 죽은 자들이 없도다. 그리스도께서 죽음에서 부활하시므로 잠든 모든 이들의 부활이 시작되었도다.” 그리고 앞으로 안식할 모든 이들까지도 부활할 것이고, 모두 죽음에서 생명으로 옮겨질 것입니다. 이 소식은 모든 사람들에게 기쁜 소식입니다. 왜냐하면 그리스도의 부활이 죽음의 권세를 물리쳤기 때문입니다. 주님을 믿는 모든 이들은 죽은 이들의 부활을 기다립니다. 그리고 또한 주님의 죽음으로부터 세례 받고, 주님과 함께 부활하고, 주님과 함께 영원한 삶을 사는 것입니다. 그리스도로부터 멀리 있는 사람들은 물질을 축적하면서 삶의 희망을 물질에 두려고 애씁니다. 물질의 부로 죽음을 피할 수 있다고 믿는 것입니다. 물질의 부를 축적하면 삶을 연장할 수 있다고 현혹된 사람들은 다른 사람들에게도 죽음을 흩뿌리고 있는 것입니다. 다른 사람들의 생활기반이 되는 경제력도 빼앗고, 많은 경우 자신을 구할 수도 있는 생명을 위협하는 데에까지 이르기도 합니다. 어떻게 이럴 수 있나요! 그들의 잘못은 엄청난 것입니다. 생명은 오직 그리스도를 믿고 그리스도와 일치해야지만 얻을 수 있는 것입니다. 정교회의 경험을 통해서 보면 그리스도와 일치한 사람들은 죽은 후에도 살아있는 사람들과 함께 살고 있고, 함께 이야기하고, 많은 경우 경이로운 방법으로 살아있는 사람들이 요청하는 바를 이루어주는 경우를 분명히 볼 수 있습니다. 이제는 더 이상 “영생의 물”을 찾을 필요가 없습니다. 부활은 그리스도에게 있고 그리스도를 통해서 모든 이들에게 제공됩니다. 다른 백성을 구하기 위해서 모든 백성이 멸망해서는 안 됩니다. 다른 사람들이 더 편하게 살기위하여 무고한 사람들이 몰살되어서는 안 됩니다. 그리스도께서는 하늘과 땅의 모든 이들에게 생명을 베풀어 주십니다. 그리스도께서는 부활하셨고, 그리스도를 원하는 사람들은 부활의 길을 따릅니다. 하지만 반대로, 직접 혹은 간접적인 방법으로, 이렇게 하면 그들의 삶이 더 쉬울 거라고 생각하면서 죽음을 흩뿌리는 사람들은 영원한 죽음의 심판을 받을 것입니다. 부활하신 우리 주 예수 그리스도께서 이 세상에 오셔서 모든 사람들은 생명과 풍족한 삶을 가지게 되었습니다. 다른 이들이 크게 잘못하는 것은 서로 파괴하는 것이 세상에 큰 번영을 가져올 것이라고 생각하는 것입니다. 그리스도께서는 죽은 이들을 부활시키시고 그들의 죽음을 소멸시키십니다. 그리스도께서는 죽음을 극복할 수 있는 힘을 지니고 있습니다. 죽음을 물리치신 사건은 그리스도께서 죽음을 혐오하신다는 것을 보여주는 것입니다. 그리스도께서는 우리를 생명으로 인도하시고, 혹시 죽음으로 인해 생명이 끊어지게 되면 다시 생명을 주십니다. 왜냐하면 바로 그리스도께서 “우리의 생명이고 부활”이시기 때문입니다. 이러한 이유로 우리 신자들은 죽음을 두려워하지 않는 것입니다. 우리가 강한 것은 우리의 존재를 해칠 수 없기 때문이라서가 아니라, 우리가 부활하기 때문입니다. 그리스도께서 부활하셨습니다! 우리도 부활할 것입니다! 주 안에서 사랑하는 형제자매 여러분, 부활하신 주님을 따르고 주님께서 하신 일을 본받읍시다. 삶을 어려워하고, 삶을 빼앗길 것 같은 사람들을 도와줍시다. 그리스도의 부활을 부정하는 사람들에게, 그리스도의 부활로 죽음이 사라졌으므로 그리스도를 믿고 따르면 주님 부활의 참여자가 될 수 있음을 전파합시다. 우리의 부활이 현실화 될 수 있으려면 우리의 다른 형제들에게도 부활이 가능해야 합니다. 그렇게 되면 <<그리스도께서 부활하셨습니다.>>는 승리의 메시지는 모든 사람들에게 구원을 가져다 줄 것입니다. 아멘.

광고

Korea: How a Nation Becomes Orthodox

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Korea: How a Nation Becomes Orthodox

The Holy Synod of the Russian Orthodox Church gathered yesterday under the chairmanship of His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia at Moscow’s Danilov Monastery. Among the Synod’s work was the appointment of hierarchs for several vacant dioceses, according to the report published on the official site of the Russian Orthodox Church.

The hierarchs resolved to appoint His Eminence Archbishop Theophan of Kyzyl and Tuva as the ruling hierarch of the newly-established Korean Diocese of the Patriarchal Exarchate of Southeast Asia. He is the first bishop of the Orthodox Church worldwide of Korean ancestry.

The Exarchate was established on December 28, with four dioceses created within it on February 27: the Dioceses of Singapore, Korea, Thailand, and the Philippines-Vietnam.

Abp. Theophan is still overseeing the Kyzyl Diocese as its temporary administrator.

***

Alexei Ilarionovich Kim was born on January 19, 1976 on Sakhalin Island in the Sea of Okhotsk. He was baptized in May 1995 and began singing in church choirs.

On August 14, 1997 he was tonsured into monasticism as Theophan, in honor of St. Theophan the Confessor, the Bishop of Nicea. He was ordained as a hierodeacon three days later and as a hieromonk another two days later, serving in the Resurrection Cathedral in Yuzhno-Sakhalink. In 1998, he entered the Smolensk Seminary and was assigned as a priest of the Diocese of Abakan and Kyzyl in central Siberia.

He graduated from the seminary in 2000 and was assigned to serve a Russian-speaking community in the Republic of Korea. He was named as an honorary citizen of Seoul in May 2006. He was elevated to the rank of igumen in June 2006.

In 2010 and 2011 he continued his studies at the Moscow Theological Academy.

On October 6, 2011, he was elected by the Russian Holy Synod to rule the newly-established Diocese of Kyzyl and Tuva and was consecrated on October 30. He was consecrated by His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia and seven other bishops of the Russian Church and His Eminence Metropolitan Ambrose of Korea of the Patriarchate of Constantinople.

He was elevated to the rank of archbishop on December 4, 2017.

Source:

https://journeytoorthodoxy.com

How a Nation Becomes Orthodox

JOURNEY TO ORTHODOXY

Συζήτηση με Κορεάτισσα που έγινε Ορθόδοξη Χριστιανή

http://protestantsmetorthodoxy.wordpress.com

PROTESTANTS MET ORTHODOXY

Συζήτηση με Κορεάτισσα που έγινε Ορθόδοξη Χριστιανή

Η συζήτηση αυτή έγινε με συνεργάτη του «Οδοιπορικού Ιεραποστολής» στην Ορθόδοξη Ιερά Μονή τής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Καπυόνγκ, 60 χιλμ. βόρεια της Σεούλ της Κορέας.

* * *

-Συνεργάτης: Κυρία Ελισάβετ. Άκουσα ότι, πριν βαπτιστείτε Ορθόδοξη, ήσαστε Προτεστάντισσα. Πώς αποφασίσατε να γίνετε Ορθόδοξη;

Ελισάβετ.: Και εγώ και ο σύζυγος μου είχαμε γίνει Προτεστάντες πριν πολλά χρόνια και συμμετείχαμε ενεργά στις δραστηριότητες τής Προτεσταντικής Εκκλησίας. Εγώ μάλιστα, επειδή έχω τελειώσει και Προτεσταντικό Θεολογικό Σεμινάριο, εργαζόμουν στον Κατηχητικό Τομέα, στο τμήμα Γυναικών, και έψελνα στην χορωδία. Άλλα και ο σύζυγός μου, πού είναι πτυχιούχος Πανεπιστημίου, είχε εκλεγεί μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εκκλησίας.
Καλά ήταν, αλλά νοιώθαμε ότι κάτι μας έλειπε. Όταν πριν ένα χρόνο, με την ευκαιρία κάποιου γεγονότος βρεθήκαμε στον Ορθόδοξο ναό του Αγιου Νικολάου της Σεούλ, νοιώσαμε με τον σύζυγό μου ότι βρήκαμε αυτό ακριβώς πού μας έλειπε, αυτό πού αναζητούσε ή ψυχή μας: την Ορθόδοξη θεία Λατρεία! Από την ήμερα εκείνη δεν ξαναπήγαμε ούτε μία φορά στην παλιά Προτεσταντική Εκκλησία μας. Κάθε Κυριακή, χωρίς να λείψουμε ποτέ, πηγαίναμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Συν.: Καλά, καταλαβαίνατε τι γινόταν στην θεία Λειτουργία;

Ελ.: Βέβαια, στην αρχή αυτά πού βλέπαμε και ακούγαμε ήταν για μας ασυνήθιστα. Άλλα με τον καιρό, με την βοήθεια και των σχετικών βιβλίων, πού ερμηνεύουν την θ. Λειτουργία, και με την Κατήχηση πού παρακολουθούσαμε, όλο και περισσότερο καταλαβαίναμε τα τελούμενα και, κυριολεκτικά, μας γοήτευε η θ. Λειτουργία.

Συν.: Ποια σημεία της θ. Λειτουργίας ή τι από αυτά που βλέπατε και ακούγατε σας συγκίνησαν πιο πολύ;

Ελ.: Η κατανυκτική ατμόσφαιρα της λατρείας και η ιερότητα του χώρου ήταν κάτι που δεν το είχαμε ζήσει στην Προτεσταντική Εκκλησία. Επίσης, η μεγάλη ευλάβεια των λειτουργών. Συγκινούμεθα όταν τους βλέπαμε να προσκυνούν την Αγία Τράπεζα, πώς κρατούσαν το Ιερό Ευαγγέλιο, το Άγιο Δισκάριο και το Άγιο Ποτήριο, όταν βλέπαμε τους εκκλησιαζόμενους να υποκλίνονται και να κάνουν τον σταυρό τους ευλαβικά, σαν να είχαν μπροστά τους τον ίδιο τον Χριστό.
Ακόμα, μεγάλη εντύπωση μας έκανε το ότι κάθε φορά πού ο λειτουργός έβγαινε στην Ωραία Πύλη και ευλογούσε, όλο το εκκλησίασμα [= οι συγκεντρωμένοι χριστιανοι] δεχόταν την ευλογία του με υπόκλιση, αλλά και ο λειτουργός, όποιος και αν ήταν, Επίσκοπος ή ιερέας, υποκλινόταν ταπεινά στο εκκλησίασμα, ευχαριστώντας έτσι τους πιστούς πού ανταπέδιδαν την ευχή.

Συν.: Σαν Προτεστάντες, που ήσαστε πριν, δεν δυσκολευθήκατε στην προσκύνηση των ιερών εικόνων;

Ελ.: Είναι αλήθεια ότι στην αρχή ένοιωσα παράξενα βλέποντας τους Ορθοδόξους, μπαίνοντας στον ναό, να προσκυνούν τις εικόνες. Όπως γνωρίζετε, οι Προτεστάντες απαγορεύουν την προσκύνηση των εικόνων, επειδή τις θεωρούν είδωλα. Όταν όμως ρωτήσαμε και μας εξήγησαν το βαθύτερο νόημα των εικόνων, αισθανόμαστε ότι ο Χριστός, ή Παναγία, οι Άγγελοι και οι άγιοι βρίσκονται ανάμεσα μας ιδιαίτερα εδώ στον ναό του Μοναστηριού, που οι τοίχοι, ακόμη και το ταβάνι, είναι όλο εικόνες άγιων, και όταν προσκυνούμε τις εικόνες των αγίων και τα ιερά λείψανλα τους, τους παρακαλούμε «πρεσβεύσατε και για μας, να ζούμε κοντά στο θέλημα του Θεού». Και έχουμε την αίσθηση ότι είναι κοντά μας ζωντανοί και μας ακούνε.

Συν.: Τώρα κάτι άλλο. Αφού ζούσατε τόσο ωραία στην Σεούλ, γιατί αφήσατε το σπίτι σας, τα παιδιά και τα εγγονάκια σας και μετακομίσατε στο Τσόνγκ-Πυόνγκ, κοντά στο Ορθόδοξο Μοναστήρι;

Ελ.: Δύο είναι οι λόγοι πού ήλθαμε εδώ κοντά. Πρώτον για να έχουμε την ευκαιρία κάθε μέρα, πρωί και απόγευμα, να συμ­μετέχουμε στις ιερές Ακολουθίες, που στο Μοναστήρι είναι εκτενέστερες, και στις θ. Λειτουργίες, που εδώ γίνονται συχνότερα. και δεύτερον, αφού, δόξα τω Θεώ, τα τρία παιδιά μας έχουν δημιουργήσει τις δικές τους οικογένειες και δεν μας έχουν πια ανάγκη, για να αφήσουμε κι εμείς τις κοσμικές μέριμνες και να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στον ιερό χώρο του Μοναστηριού. Έτσι, ο σύζυγος μου, που έχει ακόμη μεγάλη αντοχή, φροντίζει τους εξωτερικούς χώρους, καθαρίζει τα χιόνια, μεριμνά για την καθαριότητα του ναού, ενώ εγώ τον βοηθώ στις άλλες φροντίδες της καθημερινής ζωής.

Συν.: Ως Ορθόδοξοι αισθάνεστε ότι και έχει αλλάξει στην πνευματική σας ζωή;

Ελ.: Από την ήμερα της εορτής του Αγίου Ιγνατίου του θεοφόρου, που βαπτισθήκαμε, μετά από μακρά προετοιμασία, και αξι­ωνόμαστε να μετέχουμε στην θεία Κοινωνία, ζούμε την γαλήνη και την αγαλλίαση πού μας δίνει ο πανάγαθος Θεός. Είμαστε ευτυχισμένοι, έστω και αν δεν τα ξέρουμε όλα όσα πρέπει να κάνουμε ως Ορθόδοξοι. Με τις πνευματικές συζητήσεις, πού έχουμε κάθε μέρα στο Μοναστήρι, με τις νηστείες και με την προσευχή προσπαθούμε να καταλαβαίνουμε τι αρέσει στον Θεό, ώστε με την Χάρη Του να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Του.

Συν.: θα θέλατε να πείτε κάτι ακόμη από αυτά που νοιώθετε ως Ορθόδοξη;

Ελ.: Επιθυμία μου είναι, όσα χρόνια μου χαρίσει ο Θεός να ζήσω ακόμη, να αφήσω τον εαυτό μου ταπεινά στα χέρια Του, να οδηγεί Αυτός το βήματά μου και να με αξιώνει να πορεύομαι με υπακοή στον πνευματικό μου. Αισθάνομαι ότι ζώντας έτσι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο πού οδηγεί στον τελικό προο ρισμό μας και νοιώθω σιγουριά και ευτυχία. Μακάρι να με αξίωση ο Θεός να εφαρμόζω αυτό πού γράφει ο Απ. Παύλος: «ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ» [=να προσεύχεστε συνεχώς].

Από το περιοδικό: Οδοιπορικό Ιεραποστολής στην Ανατολή – Τεύχος 27, Μάιος-Ιούνιος 2009.

Πηγή:

http://o-nekros.blogspot.com/2010/09/blog-post_27.html

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Athanasius Yoo, M.D., B.D., Korea: Why I Became An Eastern Orthodox Christian

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

6rPcfNU9eGE.jpg

Athanasius Yoo, M.D., B.D., Korea:

Why I Became An Eastern Orthodox Christian

Source:

http://journeytoorthodoxy.comHERE

JOURNEY TO ORTHODOXY

My long pilgrimage to the Mother Church has been completed. As I think back over the long road of this pilgrimage, I become filled with deep emotion. For by the grace of God, I, a stray sheep, have found the lovely bosom of the Good Shepherd, the true body of Christ, – the One, Holy Catholic, and Apostolic Church. Therefore, it is my conviction that my humble retrospections should in nowise come to naught to those who are outside of the true Church of Christ.

I am a Korean and a medical doctor by profession. My father was an Elder of the Presbyterian Church in Korea and my mother a very devout deaconess of same. Consequently I was brought up in an unusually religious atmosphere.

My mother hoped that I would become a minister of the Presbyterian Church. But I had no interest in that profession because the example of the Protestant ministers at that time was much too superficial and did not impress me as being Christian at all. And so I entered medicine instead, finished medical school and began practicing in Seoul, Korea. I continued my medical practice until the unconditional surrender of the Japanese Empire. The fall of Japanese imperialism, and the subsequent independence of Korea, impressed me greatly with the frailty of life and of the world.

After a period of sincere prayer and meditation, I decided to dedicate myself to the ministry. I entered the Presbyterian Theological School in Seoul, Korea … with deep conviction and fervent faith for my newly chosen profession. Soon after, however, I was confronted with the malignant teaching of higher biblical criticism and of rationalistic modernistic doctrine. The evil shadow of Harnack and Deissmann, the poisonous sabotage of the Tubingen School, the narcotic abomination of Schleicher­macher and Rutschul dominated the School. The revival of twentieth century Arianism and Nestorianism was promoted and the so-called “social Gospel” emphasized. Moreover, the Second Coming of Christ and the doctrine of everlasting life were counted as convictions of the ignorant. Had I not entered this Theological School, I probably would have kept my peace of mind. But once I had learned the false theology of this school, I lost my peace of mind. Indeed, I found it impossible to accept these heretical Protestant teachings without going against my conscience and good faith.

As a result, I began to look for more conservative Protestant teachings in order to find consolation . . . but I could not find any. With deep unrest and despair, I began reading some Roman Catholic theological books and my interest in the teaching of the Roman Catholic Church concerning the Virginity of the Virgin Mary, the Apostolic Succession, and Transubstantiation, was greatly aroused. However, because of the lack of books, my reading in Roman Catholic doctrine was limited. In the meantime, I continued my theological studies at the Presbyterian seminary and after my graduation from there was advised to be ordained. But I refused ordination because I now felt that the ministry of the Protestant Church lacked Apostolic Succession and was therefore null and void.

After much thought and hesitation, I finally became a Roman Catholic in 1950. Up until this time I had no contact whatsoever with the Orthodox Church.

Upon studying Roman Catholic doctrine, however, I found many false teachings in it also. Those that bothered me especially were the following:

1.The withdrawal of the cup from the laity during Communion.

2.The Doctrine of the Infallibility of the Pope.

3.The Doctrine of the Immaculate Conception.

4.The Doctrine of Purgatory.

5.The Doctrine of Indulgences.

6.The universal jurisdiction of the Bishop of Rome.

7.The exclusive Latinity in the Mass and in other services.

If I refused to accept the above doctrines, I would be under anathema. And so I remained in a state of confusion. In order to resolve the problems I had about the Roman doctrine, I began studying the writings of the Church Fathers. These along with scholastic theology, I read for a long time. My conclusion from all these studies was that the Roman Catholic Church, too, had gone astray as had the Protestant. In doubt, despair, and agony, I decided to go to the United States in order to escape my doctrinal troubles. I arrived in the United States in 1955.

In the United States, I studied advanced medical science and also continued my theological studies. For the first time I was given the opportunity to read into Eastern Orthodox theology. Up until this time I had had no contact with Orthodox Christians or with any Orthodox Church. Thanks be to God, however, for He led me by His Holy Spirit to the primitive, conservative, and most pure and virgin faith of Christianity! For I discovered that in the Orthodox Church, Christianity with all its richness and essence was to be found. In the bosom of the Orthodox Church, my despaired soul found a resting place, a heavenly harbor! With great joy and hope, I decided to become an Orthodox Christian about a year ago. At first I hesitated to make a hasty decision for fear of disgracing myself by frequent changes of denominations. But gradually I became convinced of the validity of Orthodoxy.

By the Grace of God, I was convinced that I must serve Him through the priesthood of the Orthodox Church. And so I began following the way of the Cross, willing to sacrifice anything. Through the kindness of His Eminence, Archbishop Michael and His Grace, Bishop Athenagoras of Elaia, I was given permission to study Orthodox theology at the Holy Cross Orthodox Theological School in Brookline, Massachusetts, in preparation for the priesthood. My desire is to return to Korea as a medical-priest missionary after my ordination into the Orthodox Church, and join the Orthodox mission which already exists in Seoul, Korea.

Dialog mit protestantischen Priestern in Korea ╰⊰¸¸.•¨* German

https://koreaofmyheart.wordpress.com

KOREA OF MY HEART

Dialog mit protestantischen Priestern in Korea

Quelle:

http://www.impantokratoros.gr/74D462E4.de.aspx

http://www.impantokratoros.gr/root.de.aspx

HEILIGES KLOSTER PANTOKRATOROS

Nach wiederholten Einladungen des Nationalen Kirchenrates von Korea (National Council of Churches in Korea = NCCK) an die Heiligen Metropolis von Korea, der sie als Vollmitglied bei sich aufzunehmen wünschte, wurde mit dem Segen des Ökumenischen Patriarchen die Einladung angenommen, unter der Voraussetzung, nur im Rahmen des theologischen Dialoges teilzuhaben, zugunsten des orthodoxen Bekenntnisses, ohne in politische oder andere Aktivitäten involviert zu werden.

Im Rahmen dieses Übereinkommens ist die Metropolis darum gebeten worden, Vorträge über die Orthodoxe Kirche vor protestantischen Pastoren der Städte Seoul, Tsountson und Tsontzou zu halten, die mit Rednern dem Ehrwürdigen Metropoliten v. Korea Herrn Ambrosios in Seoul und den koreanischen Priestern Vt. Jeremias Tzo in Tsountson und Vt. Hilarion Tzong in Tsontzou verwirklicht wurden.

Es folgt das Gespräch zwischen dem Ehrwürdigen und den Herren und Frauen Pastoren und Pastorinnen, das nach dem Vortrag in den zentralen Büroräumlichkeiten des NCCK in Seoul am Montag, dem 18.Juni 2012, stattfand.

ERSTE FRAGE: Stimmen Sie der Theorie der Römisch-Katholischen über Petrus und der „Petra“ (Fels) zu, die sie als Begründung für den Papstprimat angeben?

ANTWORT: Selbstverständlich nicht. Für uns Orthodoxe stellen sich die Dinge einfach und deutlich dar. Die Jünger, mit ihrem Haupt Jesus Christus, waren untereinander gleichberechtigt, und keiner von ihnen hat jemals daran gedacht, sich selbst als ersten und einzigen Stellvertreter Christi auf Erden 계속 “Dialog mit protestantischen Priestern in Korea ╰⊰¸¸.•¨* German” 읽기

Τα ίχνη του Θεού στην Κορέα – Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

20160325_183338.jpg

Τα ίχνη του Θεού στην Κορέα

Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Mιά ἀναφορά ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολή στήν Κορέα. Γράφει ὁ Ἐπίσκοπος Ζήλων Σωτήριος:

«Χαρακτηριστική ἡ περίπτωσι ἑνός φοιτητοῦ στή Seoul: ἐπιθυμοῦσε νά γίνη Xριστιανός. Μελετοῦσε Ἁγία Γραφή. Πήγαινε στίς Προτεσταντικές Ἐκκλησίες καί στή Ρωμαιοκαθολική. Δέν τόν γέμιζαν. “Κάτι λείπει…” αἰσθανόταν. Ὥσπου μέσῳ τοῦ Internet βρῆκε τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. “Αὐτό εἶναι ὁ χριστιανισμός τόν ὁποῖο ἔψαχνα”, ὁμολόγησε. Ἀνεπιφύλακτα κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε καί ζῆ τήν ἐν τῷ Φωτί τοῦ Προσώπου Του ζωή τοῦ πιστοῦ.

Ἄλλος Κορεάτης ἀριστοῦχος φοιτητής, πρώην βουδιστής, παρακολούθησε μῆνες κατήχησι μέ πολύ ἐνδιαφέρον. Κάποτε χάθηκε. Ξαναεμφανίσθηκε μετά ἕξι μῆνες. “Ποῦ ἤσουν;”, τόν ρώτησα. “Πήγαινα στίς ἄλλες Ἐκκλησίες τῆς Σεούλ νά δῶ μήπως ὑπάρχει καλύτερη ἀπό τήν Ὀρθόδοξη ἀλλά δέν βρῆκα. Τώρα εἶμαι ἀπόλυτα σίγουρος γιά τήν πληρότητα τῆς Ὀρθόδοξης”. Βαπτίσθηκε καί διακρίνεται γιά τό ζῆλο του.

Κι ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικό: ῞Ελληνας καθηγητής τῆς φιλοσοφίας, καλεσμένος νά δώση σειρά διαλέξεων σέ Πανεπιστήμια τῆς Σεούλ, σέ εἰδική συνάντησί του μέ ὅλους τούς καθηγητές φιλοσοφίας τῆς κορεατικῆς πρωτεύουσας, μίλησε μαζί τους γιά τήν κρίσι τῆς σημερινῆς νεολαίας καί τίς μορφές τίς ὁποῖες παρουσιάζει στήν Κορέα. “Τί νομίζετε ὅτι θά βοηθοῦσε τούς Κορεάτες νέους νά ξεπεράσουν τά προβλήματά τους;”, ρώτησε. Ἀπάντησε ὁ Πρύτανις ἑνός ἀπό τά τρία μεγαλύτερα Πανεπιστήμια τῆς Σεούλ, καθηγητής φιλοσοφίας ἐπίσης: “Ὁ αὐθεντικός χριστιανισμός, ὅπως τόν διεφύλαξε καί τόν βιώνει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία”. Ὁ ἴδιος ἀνήκει σέ προτεσταντική Ἐκκλησία, ἀλλά σέβεται βαθειά τήν Ὀρθοδοξία καί πρό ἐτῶν μέ κάλεσε στό Πανεπιστήμιό του καί μίλησα στούς φοιτητές»

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Τά Ἴχνη τοῦ Θεοῦ – Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

Link: 예비신자 Catechumen

unnamed-5 21.08.41.jpg

http://catechumen.tumblr.com

예비신자 Catechumen